در اینجا می توانید متن کامل مفاتیح الجنان (مرحوم حاج شیخ عباس قمی معروف به محدث قمی) را دانلود کنید

و مگر عاشورا کی از ما دور بوده است؟ ما (شیعه ی امیرالمومنین علی علیه السلام، انشاءالله) ساخته ی غدیر و عاشورائیم. جان و تن ما از عاشورا شور و شعور می گیرد و به آن زنده ایم. مگر می شود از عاشورا دور باشیم؟

عاشورا نزدیک است. عاشورا همیشه به ما نزدیک بوده، اما:

ما گاهی از عاشورا دور می شویم. یادمان می رود که فریاد فرزند پیغمبرمان ما را می خواند که «هل من ناصر ینصرنی؟» آیا یاری گری هست که مرا یاری کند؟

یاری امام حسین علیه السلام چگونه است؟                                                                         نماز! آری نماز. همان که عشق امام حسین علیه السلام بود. «اِنی اُحب صَلاة»                           امر به معروف و نهی از منکر همان که به خاطرش قیام کرد. و ...

عاشورا نزدیک است.  و این بار عاشورا را فرزند حسین و فرزند امیرالمومنین علی برپا خواهد کرد. او که منتقم خون حسین است «این طالب بدم مقتول بکربلا» و این بار دیگر نه خون، که شمشیر بر شمشیر پیروز خواهد شد. و آن هنگامی خواهد بود که آن حضرت آن دو نفر را از قبر بیرون بکشند و به سزای عملشان برسانند

درود و سلام خدا بر حجت ابن الحسن العسکری امام الهادی المهدی القائم بامرالله

سخنان حضرت آیت الله وحید خراسانی به مناسبت آغاز ماه محرم:

بسم الله الرحمن الرحيم
ماه محرم و طلوع هلال آن يادآور مصيبت بزرگ سيد الشهداء عليه السلام است. ماه اندوه و حزن و ماه عزاداري دوستان اهل بيت عليهم السلام. در اين ماه و خصوصا در ده روز آغازين آن هر كدام از شيعيان بلكه هر مسلماني وظيفه دارد تا حزن و اندوه خويش را در عزاي فرزند رسول خدا صلي الله عليه وآله ابراز نمايد گريستن درعزاي امام حسين عليه السلام، سياه پوشيدن، شركت در مجالس عزا، برپاكردن مجالس عزا ويا كمكهاي مادي ومعنوي در بهتر برگزارشدن اين مجالس، راه انداختن دسته جات عزاداري و هر عملي كه مصداق اقامه عزا براي سيدالشهداء عليه السلام باشد در تقرب انسان به خداي متعال نقش بسيار مهمي دارد..
شخصي بنام ريّان بن شبيب درنخستين روز ازماه محرم محضر حضرت رضا عليه السلام شرفياب شد و آنحضرت درباره اهميت روزه داري دراولين روز ازماه محرم و مصيبت سيد الشهداء واشك ريختن ريختن بر آن حضرت مطالبي فرمودندكه برخي از فرازهاي اين حديث شريف را درذيل مي آوريم:
«يابن شبيب! ان المحرم هو الشهر الذي كان أهل الجاهلية يحرمون فيه الظلم و القتال لحرمته فما عرفت هذه الأمه حرمه شهرهاو لاحرمه نبيها لقد قتلوا في هذا الشهر ذريته وسبوا نساؤه»....
«اي فرزند شبيب! همانا محرم همان ماهي بود كه مردمان زمان جاهليت ظلم وكشتاررادر آن ماه بخاطرحرمت آن ماه حرام كرده بودند. پس اين امت حرمت محرمش وحرمت پيامبرش را نشناخت. در اين ماه ذريه پيامبر را كشتند و زنان خاندانش را اسير كردند»...
...«يابن شبيب ان كنت باكيا لشيء فابك للحسين بن علي ابيطالب»...
«اي فرزند شبيب هر گاه خواستي برچيزي گريه كني بر حسين بن علي بن ابيطالب گريه كن.....»
«....يابن شبيب ان سرّك ان تكون معنا في الدرجات العلي من الجنان فاحزن لحزننا وافرح لفرحنا و عليك بولايتنا فلو ان رجلا احب رجلا لحشره الله عزوجل معه يوم القيامة.»
«اي فرزند شبيب اگر ترا خوشحال مي كند اينكه دردرجات بالاي بهشت همراه ما باشي پس بخاطر حزن ما اندوهگين باش و براي شادي ما شادمان باش و برتوباد ولايت ما پس اگر كسي سنگي را دوست بدارد خداي عزوجل او را در روز قيامت با آن سنگ محشور خواهد كرد.»

منبع